Serdecznie pozdrawiam
Tadeusz
mąż i ojciec trójki dzieci
(22-letni staż małżeński)

Tadeusz,

Wiesz, dla mnie ukamienować, znaczy ukamienować. Nie ma innego “właściwego” znaczenia.

Tak, Jezus podważył nakazy proroka bożego :). A co do dyskusji nie na temat to jeszcze raz przepraszam za dygresję, ale wydaje mi się, że trzeba było to tylko doprecyzować.

Pozdrawiam!

“Postawili ją pośrodku i powiedzieli Mu: “Nauczycielu, ta kobieta została przyłapana na występku cudzołóstwa. W Prawie Mojżesz kazał nam takie kamienować. A Ty co powiesz?” Mówili to dla poddania Go próbie, by mieć coś do oskarżenia Go. Na to Jezus pochyliwszy się rysował palcem po ziemi. Gdy nie przestawali Go pytać, wyprostował się i rzekł im: “Kto z was bez grzechu, niech pierwszy rzuci w nią kamieniem”.”

Czyżby Jezus podważył nakazy proroka bożego?

“Będziesz miłował Pana, Boga swego, z całego serca swego i z całej duszy swojej, i z całej myśli swojej.
To jest największe i pierwsze przykazanie.
A drugie podobne temu: Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego.
Na tych dwóch przykazaniach opiera się cały zakon i prorocy.”

Ojej, czyżby Jezus wiedząc, że nie da się skodyfikować ludzkiego zachowania ani w 10 przykazaniach, ani nawet w 600, których doszukali się faryzeusze kazał używać mózgu/serca? A KK dalej jak faryzeusze kodyfikuje i strofuje tych, którzy litery prawa nie czytają kropka w kropkę. Utrzymując przy tym jeszcze bezczelnie, że to Bóg tak mówi!

W drugim wątku zadałam Dariuszowi zagadkę filozoficzno-religijno-życiową :). Czekam na odpowiedź, a potem napiszę coś więcej na ten temat :).

@Andrzej

Aha, no to nie wiedziałem, że już abstrahujemy od dyskusji :). Trochę to zalatuje mówieniem nie na temat ;), mimo tego, że może i słusznie.

@Microb

Oczywiście, że tak podchodzę, przynajmniej w tej dyskusji, bo ludzie chcą mnie przekonać, że “muszę postępować zgodnie z literą prawa, zawartą w Biblii”. No to wykazuję dlaczego nie muszę :). Ja nie twierdzę, że ten zestaw ksiąg należy spalić, albo postawić na półce obok wierszy Tuwima i “Pana Samochodzika”. To jest ciekawa lektura, ale na pewno nie w kontekście dostarczyciela argumentów, zwłaszcza prawno-nakazwych, w tego typu dyskusjach.

Rafał, podchodzisz do Biblii jak umysł ścisły, który analizuje jej treść pod względem logicznej spójności. Ja cię doskonale rozumiem, bo sama jestem umysłem ścisłym i mam wręcz takie skrzywienie zawodowe. Jeśli patrzeć na Biblię li tylko tak jak ty patrzysz, to oczywiście twoje wnioski są słuszne.

Ale odkryłam kiedyś, że można też, obok analizy logicznej i historycznej, patrzeć na Biblię mistycznie. Pewnie nie każdemu takie patrzenie odpowiada, a też nie każdy tak patrzeć potrafi. Poleciłeś mi poczytać Biblię. OK, tego nigdy za wiele. Ja tobie polecam poczytać… Tomasza Manna “Józef i jego bracia”. To jest chyba najprzystępniejsze wyjaśnienie, jak można “inaczej” patrzeć na historie biblijne.

Bo w końcu religia to w niewielkim stopniu problemy, o których teraz mówimy. A wiele w niej medytacji, modlitwy i komunii z Bogiem. Taka mała dygresyjka, wybaczcie :-)

Spoko, księgi prorocze są fajne, ale co? Chrystus przyszedł i już. Nie ma tu co deliberować. Lepiej się skupić na zrozumieniu tego co powiedział, bo wychodzi na to, że znowu wszyscy zapamietali tylko kremówki.

Medytacyjne, ok, jeśli ktoś ma chęć, nie ma sprawy, tylko to nie jest dla nas podstawa do dyskusji.

Teologiczno-filozoficzne? A które mogą nam pomóc w dyskusji?