POLSKA wydała mi się niezła właśnie przez wywiad z J.K. Bieleckim; swojego codziennika raczej nie na nią nie zmienię.

Zgadzam się z Andrzejem. Że domaganie się, by premier prowadził biuro poselskie brzmi zabawnie. A argumenty dziennikarek ŻW są podejrzane: warszawiacy nie mogą porozmawiać ze swoim posłem. Czy z Kaczyńskim mogli? W jakim zakresie?

Właśnie – wywiad z J.K.B. mógł trochę ożywić debatę, szkoda, że tak się nie stało.

A nazwa “pokolenie iPod2″ mnie wnerwia. Tak samo jak nic nieznaczące pokolenie “JP2″, którego wciąż nikt się dopatrzyć nie może.

Pozdrawiam!

Nie zgadzam się z tezą, że brak biura poselskiego Donalda Tuska w Warszawie nie jest problemem.
Nie zgodzę się też z tym, że to temat na pierwszą stronę.
Niemniej, Donald Tusk postanowił zostać posłem z Warszawy, a nie z Gdańska i tu powinien mieć biuro. Wystarczy przenieść je z Gdańska i finanse się zgodzą.
Dla mnie, brak biura, pokazuje gdzie Donald Tusk ma swoich wyborców.

Mnie również miło zaskoczyła POLSKA, bo po tej gazecie spodziewałem się raczej poziomu Nowego Dnia i unikania kontrowersji. Tymczasem wywiad z Bieleckim to ostry materiał, który nie wiedzieć czemu przeszedł bez echa. Przecież pomysł, aby sprywatyzować wszystko jest dla mnie pomysłem rodem ze średniowiecza, kiedy wszystko było prywatne łącznie z sądami. Zresztą, skomentowałem to na swoim blogu
http://zapiskizoblezonegomiasta.blox.pl

PS Bieleckiego nazwałbym raczej neoleseferystą, z uwagi na niemal całkowitą negację roli państwa.