Kiedy bohaterowie “Opowieści z Narnii” po raz pierwszy pojawiają się w tej bajkowej krainie, okazuje się, że w Narnii nie było Bożego Narodzenia już od 100 lat.

Roman Brandstaetter chciał napisać powieść o tym, co by się działo, gdyby Jezus Chrystus nigdy nie istniał, gdyby nigdy nie było Bożego Narodzenia. Zamiar zakończył się niepowodzeniem. “Gdy zacząłem obmyślać – zwierza się Brandstaetter – akcję i konflikt, charaktery osób, stosunki polityczne i społeczne, [...] doznałem wrażenia, jakby z głębi czasu zionęła ku mnie potworna otchłań niemożliwa do określenia. W żaden sposób nie mogłem sobie wyobrazić nieobecności Chrystusa w ludzkich dziejach. [...] Stanąłem oko w oko z demoniczną próżnią, w której ani siebie, ani sensu świata nie mogłem odnaleźć”.

Świat bez Bożego Narodzenia tak opisał Romano Guardini: “W niezmierzonej przestrzeni kosmicznej porusza się maleńkie ciało, zwane Ziemią. Pokrywa je cienka warstwa czegoś w rodzaju pleśni, którą nazywamy krajobrazem, życiem, kulturą i egzystują tam maleńkie istoty zwane ludźmi. Całe to zjawisko trwa krótką chwilę, a potem wszystko się kończy”.

Skoro jednak Bóg stał jedną z tych maleńkich istot, to sprawy mają sie inaczej. Grzegorz z Nazjanzu napisał, że w chwili, w której trzej Królowie, prowadzeni przez gwiazdę, adorowali nowego Króla Chrystusa, nastąpił koniec astrologii, gdyż od tej pory gwiazdy poruszają się po orbitach wyznaczonych przez Chrystusa” Benedykt XVI w swej ostatniej encyklice o nadziei dodaje: “Rzeczywiście, w tej scenie jest odwrócone ówczesne pojmowanie świata, które w inny sposób na nowo dochodzi dzisiaj do głosu. To nie żywioły świata, prawa materii rządzą ostatecznie światem i człowiekiem, ale osobwy Bóg rządzi gwiazdami, czyli wszechświatem, prawa materii i ewolucji nie są ostateczną instancją, ale rozum, wola, miłość – Osoba”.

Po raz kolejny doświadczyłem pokoju, radości i… ulgi płynącej z wiary: Boże Narodzenie rzeczywiście się wydarzyło. “Bóg stał się człowiekiem, aby człowiek stał się Bogiem” – raduje mnie bardzo ta perspektywa.