Chciałbym rozpocząć nowy cykl na Blogu. Ponieważ bardzo łatwo mnie zadziwić i zaskoczyć, czymś zafascynować a nie potrafię tego w sobie dusić, pomyślałem, że się będę tym z Wami dzielić, czy tego chcecie czy nie :-). Często się tak zdarza, że coś przeczytam, czy zobaczę i myślę sobie “wow, ten gość jest niesamowity!” Tak było z ostatnią listą Time 100.

Pracując w branży, w której pracuję, człowiek często musi wymyślać coś nowego, żeby nie zostać w tyle i czasami mnie to męczy. Męczy tak bardzo, że nic mi się czasami nie chce. Wtedy, żeby iść dalej jak królik Duracella trzeba się naładować. Ja baterię ładuję, oprócz uprawiania “nicnieróbstwa”, żywieniem się cudzym sukcesem. Kiedy czytam, że komuś się udało, że ktoś wpadł na niesamowity pomysł, coś osiągnął, to zachęca mnie to do dalszej pracy, w końcu też chcę być na Time 100 :).

I uwierzcie mi, lista Time 100 jest naprawdę niesamowita. Jest opisanych wiele ciekawych życiorysów ludzi, którzy naprawdę robią różnicę i faktycznie wpływają na ten świat, sprawiają, że jest lepszy. I w pewnym momencie trafiłem na sylwetkę Randy’ego Pauscha. Oto on:

Nie będę Wam opowiadał całej historii jego kariery naukowej, choroby itd. Przeczytajcie na stronie Time’a. Nie znałem gościa. Katie Couric, która podjęła się napisania paru słów o nim wspomniała, że wpłynął na ludzi za pomocą swojego “Ostatniego wykładu”, który zdobył dużą popularność na YouTube. W sumie nic o nim nie słyszałem, nie było to na żadnym Wykopie, czy blogu, który czytam, więc rozpocząłem poszukiwania. I to co znalazłem na oficjalnym kanale jego uczelni – Carnegie Mellon University – przeszło moje najśmielsze oczekiwania. Facet, któremu powiedzieli, że za parę miesięcy umrze postanowił przekazać wszystko co w sobie ma najcenniejszego w swoim ostatnim wykładzie: radość, ufność w ludzi i odwagę. Wspaniała lekcja od człowieka, który zajął się “sprzedawaniem wiedzy”:

Podczas wykładu dowiedziałem się o projekcie Alice. Zajrzałem do Internetu i byłem bardzo pozytywnie zaskoczony. Jest to projekt, który wprowadza w przystępny sposób uczniów w świat programowania. Chodziłem w liceum do klasy o profilu informatycznym. Jakieś tam programowanie miałem, ale najważniejsza jest kadra, której brakuje. Na świecie wciąż brakuje programistów, a zwłaszcza tych, co z pasją uprawiają swój zawód. Jedną z przyczyn braku programistów upatruję w szkole. Matematyka jest wciąż źle nauczana, ludzie się jej po prostu boją, a wręcz chwalą ignorancją w tej materii. Z kolei na zajęciach z informatyki w szkole uczniowie wiedzą przewyższają nauczycieli, stoją w miejscu i się nie rozwijają. Jak wyglądałaby polska szkoła po wprowadzeniu programu Alice? Myślę, że zrobiłaby spory krok do przodu, czego jej z całego serca życzę.

Kolejną rzeczą, która mnie w ostatnich dniach zafascynowała jest rozwój technologii ekranów dotykowych. Jeff Han, który również znalazł się na tegorocznej liście Time 100, dwa lata temu przedstawił swój rewolucyjny wynalazek – Multitouch. Umożliwia on nie tylko sterowanie komputerem za pomocą dotyku, bo to już stare, ale pozwala na używanie w tym samym czasie wielu palców i wykonywanie gestów, które są zrozumiałe dla komputera. Dzisiaj założenia tego wynalazku są wykorzystywane w Microsoft Surface czy iPhone. Ale prawdziwa rewolucja w dziedzinie interfejsów może przyjść wraz z zaangażowaniem się w ten projekt środowiska OpenSource. Programiści z grupy NUI pracują właśnie nad open source’owym interfejsem dotykowym dla systemu Mac OS X. Zobaczcie sami, jakie nowe możliwości przed nami stoją:

Więcej o projekcie ~Lux

To najważniejsze inspiracje w tym tygodniu. Postaram się pisać w miarę cyklicznie. Jeżeli coś Was ostatnio zainspirowało, wrzucajcie to do komentarzy :-).