a smierc jest zla i nie jest naturalna o czym mow list do korytian, ze na koncu zostanie pokonana smierc ((1 Kor 15,20-24a.25-28- czytanie z dnia wszystkich wiernych zmarlych)

Rok temu zmarł mój dziadek. Miałem zidentyfikować jego zwłoki. Ponurym korytarzem zszedłem do czegoś w rodzaju przejścia między kostnicą a garażem. Dwóch panów powiedziało dzień dobry, otworzyło plastikowy pokrowiec, z którego wyłoniło się ciało dziadka. – To jest ta osoba? – pyta mężczyzna. – Tak – odpowiadam. Przeciągają suwak, zabierają się i jadą wpompowywać w dziadka różne płyny, które będą wydymać mu policzki. Spotkam ich później jeszcze raz w przycmentarnej kaplicy. Z poczuciem satysfakcji zapytają: – Teraz wygląda lepiej, prawda? Trudno było.

No więc mam ochotę powiedzieć, że mam gdzieś, czy im było trudno, czy nie. Ohyda śmierci polega moim zdaniem na tym, że pozwoliliśmy odrzeć ją zupełnie z intymności, z szacunku dla ciała zmarłego, można też powiedzieć, że z szacunku dla rodziny jako takiej, a przemysłowi pogrzebowemu dajemy tylko zwłoki do robienia lalek na ceremonię pogrzebu. Może to, co mówię brzmi naiwnie; tak ja to widziałem, pierwszy raz zajmując się chowaniem bliskiego.

A mi sie zawsze wydawalo, ze smierc jest jedna z najbardziej naturalnych czynnosci zywych organizmow…
Problem, ktory polega na tym, ze podsiwadomie widzimy ja jako czynnosc “ohydna”, wywodzi sie nie z nienaturalnosci faktu umierania, ale z jego przerazajacej racjonalnosci.