W Dzień Zaduszny pochylamy się nad tajemnicą śmierci. Współczesna kultura robi wiele, aby oddalić ten temat i nie burzyć dobrego samopoczucia. Wiadomo, że śmierć przeraża i budzi lęk, a my nosimy w sobie pragnienie życia, które się nie kończy. Czy mogło by ono pozostać niezaspokojone? Trzeba jasno powiedzieć, że jeżeli śmierć nie ma sensu, nie ma sensu również życie. Na nic nie przydadzą się fotografie i wspomnienia, cz też inne wyrazy utrwalonej pamięci, skoro nas nie będzie. Chociaż tego lęku nie możemy wyeliminować nawet mocnymi środkami uspokajającymi, to możemy go przezwyciężać wiarą, nadzieją i miłością. One nie mogą opierać się jedynie na wzniosłych hasłach. Muszą być realne tak, jak zagrożenie, które przed nami staje. Bez wielkanocnego poranka nie bylibyśmy w stanie za nimi pójść. Zostaliśmy poprzez zmartwychwstanie Chrystusa ostatecznie wyrwani z objęć śmierci. Od tego momentu umieramy po to, aby otrzymać coś, czego byśmy sobie sami nie byli w stanie dać.