Okres Wielkanocny kończy się uroczystością Pięćdziesiątnicy. Żydzi w ten dzień świętowali ustanowienie Prawa, tzn., że Duch Święty jest nowym Prawem. Jest Prawem, które działa przez Miłość. Chrześcijanie nie są zatem naciskani zewnętrzną presją do godnego postępowania według ducha przykazań, ale są jakby pociągani od wewnątrz przez fascynację i zamiłowanie. Na tym polega nowa jakość życia według Ducha. On jest zasadą nowego prawa, które jest realizowane według znanej zasady św. Augustyna: “Kochaj i czyń, co chcesz”. Duch Święty jest również zasadą modlitwy, tzn., że chrześcijanie nie mają obowiązku modlitwy, ale otrzymali dar modlitwy, ona została im dana. Jak bardzo trzeba zaprzyjaźniać się z Duchem Świętym, aby rzeczywiście żyć jako chrześcijanin. Nie został On posłany jako jakaś pomoc w kroczeniu drogą Ewangelii, ale jako serce życia chrześcijańskiego. Tutaj następuje często rozwiązanie naszych problemów. Nie tyle przez walkę wręcz w pokonywaniu swoich słabości i rozszerzaniu serca na potrzeby innych, ale właśnie, jak mówi św. Paweł we wzmacnianiu siły wewnętrznego człowieka. To przynosi inne nastrojenie, inne usposobienie. Dla ludzi niesionych przez Ducha nic nie jest zbyt trudne, ani niemożliwe. Wiara nie pozostaje na poziomie ideologii, albo moralności. Bez Ducha Świętego chrześcijaństwo jest wypłukane ze swojej istoty.