Słowem, otwieramy Blog Powszechny na szerokie ludzkie doświadczenia, na rozmaitość ludzkich realiów i na spore poplątanie narracji wybrzmiewających we współczesnym świecie.  Jestem przekonany, że – chociaż przyjdzie nam się zetknąć niekiedy z hałasem i poglądami niekoniecznie bliskimi formacji umysłowej, do której nawykli czytelnicy “Przeglądu Powszechnego” – słusznym jest, i zgodnym z jezuicką tradycją, zauważać nowe scenografie i nowe sposoby spędzania czasu, docierać do człowieka gdziekolwiek by przebywał, narzędziami, które jest w stanie pojąć.

Ludzie spędzają dziś w Internecie mnóstwo czasu, rodzi się nowy tryb życia i nowe potrzeby, obywatele zyskują przeświadczenie, że więcej mogą, że się usamodzielnili, że bliżej im do władzy i dotychczasowych ośrodków opiniotwórczych, na które próbują wywierać presję. Jest w tym sporo zapału i innowacyjności, ale i samozwańczości, pychy, pragnień, w których nie mierzy się sił na zamiary. Wszyscy to obserwujemy: Internet dał narzędzia wpływu, ale ludzie niekoniecznie za tym nadążają, czasami dostają za dużo, ponad swoje możliwości. Można mieć wrażenie, że Internet obdarowuje, ale wcale nie wymaga. Na tony jest marchewki, choć niekiedy przydałby się i kij. Według mnie to zasadnicze cechy społeczeństw internetowych: niczym nieuzasadniony apetyt, egalitaryzm, brutalne atakowanie elit, próba dokonania rewolucji, której celem byłoby zlikwidowanie jakichkolwiek ról społecznych i jakichkolwiek specyfik kompetencyjnych, które zostałyby zastąpione naiwnym przekonaniem, że każdy może wszystko.

Rozwój blogowania (czy szerzej – mediów) rzeczywiście wyniósł gospodynię domową do rangi publicystki, powoli zaczyna wynosić ją do rangi polityka. Ten awans społeczny charakteryzuje się dużą zmiennością anturażu przy jednoczesnej bardzo skąpej zmianie wnętrza. Treść się nie zmienia, gospodyni domowa, z całym dla niej szacunkiem, ma dalej mentalność gospodyni  domowej, za to skala jej ambicji i mniemania o sobie nadmuchują się.

W takim świecie rodzą się nowe systemy psychologiczne i antropologiczne, nacisk kładzie się na formę, na blichtr, na rozmaite algorytmy i wzory postępowania, na proste recepty, a coraz mniej zauważa się konieczność rzetelnej pracy u podstaw, od wewnątrz. Tresuje się powierzchowność, pomija rozwój i edukację.

Blog Powszechny będzie się chciał temu wszystkiemu przyjrzeć. Nie znajduje do tego lepszego miejsca niż blogowisko, które – także przez pewne podobieństwo fonetyczne słów – bardzo kojarzy się z blokowiskiem. Niektórzy butnie stoją w bramach, niektórzy ze swoimi stanami lękowymi i obsesjami zaryglowali się w swoich mieszkaniach na dziesiątym piętrze. Warto z nimi wszystkimi porozmawiać.

Profil Bloga Powszechnego znajduje się tutaj: http://blogi.newsweek.pl/Autor/blogpowszechny

A tak – lapidarnie, ale na pewno z uczuciem – przywitał nas moderator platformy blogerskiej “Newsweeka”, Piotr Bratkowski, znany polski publicysta i krytyk literacki: http://blogi.newsweek.pl/Tekst/naluzie/583004,znowu-bedzie-przepieknie.html

Mam nadzieję, że styczność powszechnego z newsweekowym przysłuży się spotkaniu i dialogowi.

Te okazje mogą być metafizyczne, pryncypialne, bardzo poważne, tak poważne, jak chyba tylko samo życie w swojej najgłębszej istocie może być poważne; tak się właśnie pyta o swoistą teologię człowieka: kto to jest człowiek, w jaką stronę zmierza, kto go prowadzi i po co, czyżby właśnie “po nowe źródła, nowe pogody”? Można też tak zapytywać o pojedyncze detale, smaki, zapachy i barwy, o różne subtelności egzystencji, i tak akurat pyta, mam wrażenie, poezja. Pyta retorycznie, a więc tak jak w tytule rzeczonego wiersza Grzebalskiego, o ludzi wokół nas, którzy to są, to nagle znikają, o wspomnienia, o czas, o poszczególne stany emocjonalne. Słowem, o to wszystko, o czym na ogół nie myślimy, co jest dla nas bardzo powszednie, a co stanowi niewątpliwie o temperaturze życia i o jego różnorodności.

Czy te drobinki, na które na co dzień spoglądamy, mają jakąś swoją rację, czy należą do jakiegoś układu? Czy światu jest dobrze z tym wszystkim, z tą jego atomizacją? Czy się świat rozwija? Czy jest na dobrej drodze? Czy znajduje w swojej codziennej bieganinie owe “nowe źródła,nowe pogody”? Czy ma odpowiedni do tego potencjał i wiarę? Czy są jakieś – teraz padną słowa, których często się boimy w takim połączeniu, bo chyba  jest zbyt patetyczne- siła, prawda i piękno w tych dla nas anonimowych, podanych w strzępach, ledwie w przebłyskach dostrzegalnych historiach życia innych osób? Czy się to wszystko jakoś – to już za innym poetą – kupy trzyma?

O “nowe źródła, nowe pogody” warto pytać na każdym kroku, w sytuacji spotkania z drugim człowiekiem, w sytuacji samotności. Gdy wszystko wydaje się pozornie proste albo gdy wszystko zdaje się gmatwać.  Wśród jasności i wśród ciemności. Gdy się nam buduje i gdy się nam wali. Będzie to jednak zawsze, przypomnijmy, pytanie retoryczne. Odpowiedź jest jawna, ale i jakoś dziwnie ukryta zarazem. Dziwnie wiadoma, ale i niedomówiona. Niby każdy ma ją w głowie, niby każdy wie, co z tymi źródłami i pogodami, ale naprawdę nikt odpowiedzi nie jest świadom w sposób kompletny.

Patrzymy na świat, pytamy o poszczególne rzeczy, o ich ruch: “po  nowe źródła, nowe pogody?”, i jednocześnie odpowiedź wybrzmiewa i milczy. Nieco się jej też, trzeba to przyznać, lękamy.

Na ostatku pytanie “po nowe źródła, nowe pogody?” zadać można także w sprawie prostej, nieco naiwnej i wcale nie najważniejszej w świecie, na przykład takiej, jaką jest prowadzenie bloga. Choćby Bloga Powszechnego, który już został zamknięty, a jednak – dziwnym trafem – kontynuować będzie swój żywot, bo jego zawartość  i możliwości były w ostatecznym rozrachunku zbyt cenne, żeby je można było posłać do lamusa i więcej z nich nie skorzystać.

Po krótkiej i niezbyt męczącej resuscytacji Blog Powszechny łapie nowy oddech, próbuje swoich sił po raz kolejny, myśli pewnie stanąć na nogi i raz jeszcze zaistnieć na trudnym i nieprzewidywalnym polu- to prawdziwe pole minowe – pisania o rzeczywistości. Zwłaszcza, że – co tu dużo mówić – ostatnio ta działalność stała się bardzo popularna wśród ośrodków do tego nieprzygotowanych, myślących chaotycznie, małostkowych i bez dostatecznej świadomości kontekstów. Niestety, sporo jest dziś uprzedzeń i mitów, dużo intelektualnej siermięgi, schlebiania najprostszym gustom. Media próbują działalność poznawczą, właściwą naszemu kręgowi kulturowemu, przemianować w działalność ideologiczną, w festiwal władzy, w domenę polityki, która ma w sobie posmak barbarzyństwa.

Otello ma się dobrze, gorzej ma się Hamlet. Nadeszły lata tłuste dla różnej maści tabloidów, a czasopisma opiniotwórcze i formacyjne zniżkują. Gdzie tu miejsce na ambitny, niewątpliwie niszowy blog?

Blog Powszechny, czerpiąc z mentalności jezuickiej, korzystając z tradycji swoich mentorów z “Przeglądu Powszechnego”, nie chce składać broni i zamierza dostrzec Bożą obecność w świecie konsumpcji i tandety myślowej. Na tej pustyni będzie się starał pisać o wspomnianych “nowych źródłach, nowych pogodach”. Będzie szukał siły, sensu i piękna. Zamierza przemawiać o świecie na tych trzech płaszczyznach, które wyżej jakoś już zamajaczyły: teologicznej, psychologicznej i poetyckiej. Będzie pytał, drążył i prowokował. Będzie chciał wywołać dyskusję, rozwinąć w czytelnikach pasję i namówić do lektur.

Słowem, będzie chciał zrobić to wszystko, co przyświecało jego ojcom założycielom. To wszystko, do czego dążył Jakub Halcewicz-Pleskaczewski, który prowadził tego bloga przed niżej podpisanym.

Zmienił się jednak sternik bloga, zmienia się także formuła i środki wyrazu. Blog Powszechny się upowszechni, będzie wkraczał na inne strony internetowe, szeroko szukał sojuszników i rozmówców, wypatrywał nowych autorów. Praca nad blogiem będzie bardziej zwarta niż dawniej bywało, blog otrzyma więcej czasu i zaangażowania. Mimo reform, nadal będzie kojarzył się z “Przeglądem Powszechnym” i zachowa charakter jego bloga redakcyjnego.

Starzy publicyści, którzy Blog Powszechny tworzyli, są proszeni o dalszą pracę na jego rzecz, potrzebujemy tak doświadczonych myślicieli, czekamy na Wasz głos. Mają Państwo założone swoje profile autorskie, warto je odświeżyć, znowu do nas zajrzeć. Blog Powszechny istnieje dzięki Wam i z Wami chce istnieć nadal.

Jednocześnie chętnie przyjmiemy teksty zdolnej młodzieży, która stawia w działalności pisarskiej swoje pierwsze kroki. Na nikogo nie jesteśmy zamknięci, miałoby to rangę niemal symboliczną, gdyby udało się na stronie skupić głosy różnych pokoleń. Niżej podpisany zaczynał swoje działania publicystyczne pięć lat temu, właśnie jako bardzo młody człowiek – w sumie nadal nim jest – doskonale wie zatem, jak miło jest gościć na jednej stronie obok bardziej doświadczonych piór, jak to uskrzydla, przydaje motywacji. Przesyłajcie więc do nas, młodzi, swoje teksty, adres mailowy jest następujący: blogpowszechny@gmail.com. Każdy tekst przeczytamy i być może zamieścimy w Blogu Powszechnym.

Poza tym Blog Powszechny będzie chciał poszukać nowych autorów wśród sprawdzonych piór, będzie prowadził w tym temacie szerokie rozmowy. Trudno cokolwiek w tej chwili obiecywać, potencjał finansowy Bloga jest żaden, liczymy po prostu, może to zabrzmi górnolotnie, na dobrą wolę i poczucie słuszności sprawy.

Na razie nie są przewidziane zmiany w silniku strony, nie zmieni się maszyneria Bloga ani jego estetyka. Powierzchowność zostaje po staremu.

Pierwszą wielką zmianą, jaka czeka Blog Powszechny, jest nawiązanie współpracy z serwisem blogerskim “Blogi Newsweeka”, który działa pod egidą słynnego tygodnika. Platforma blogerska “Newsweeka” jest jednym z popularniejszych tego typu miejsc w Polsce, każdy może sobie na niej założyć swój profil i swobodnie pisać. Ma to swoje zalety, ma też – doskonale wiadomo jakie – wady. To miejsce charakteryzuje się po prostu dużym pluralizmem, zbiera głosy poważne i niepoważne, mądre i głupie, gromadzi szereg rozmaitych osobowości. Mówiąc wprost: to wielki kocioł, szeroka panorama myśli i postaw. Polska w miniaturze. Blog Powszechny zechce wniknąć w tę społeczność, przyjrzeć się jej i porozmawiać z ludźmi, którzy ją tworzą. Mniemamy, że ożywi to nasze debaty, pozwoli nam lepiej poznać współczesnego człowieka, sprawniej ogarnąć jego potrzeby, ostatecznie, w miarę możliwości, zaproponować mu pewne rozwiązania i drogi.

Profil Bloga Powszechnego w serwisie blogerskim “Newsweeka” jest już przygotowany i na pewno ruszy lada dzień. Co ciekawe, będziemy tam miłymi gośćmi, przywita nas sam redaktor naczelny, pan Piotr Bratkowski, znany polski publicysta, krytyk literacki i muzyczny. Tekst Pana Piotra znajdzie się także w Blogu Powszechnym.

Piotr Bratkowski jest ponadto znawcą problematyki blogerskiej, od dłuższego czasu moderuje “Blogi Newsweeka”, sam jest zapalonym blogerem, na pewno zawsze będziemy mogli liczyć na jego krytyczne spojrzenie.

Zapraszamy.

Z poważaniem, z pozdrowieniami

Jarosław Dudycz – nowy redaktor prowadzący

Dziękujemy naszym czytelnikom za czytanie i zabieranie głosu. Dziękujemy autorom za pisanie i prowokowanie do ciekawych rozmów. Innym blogerom dziękujemy za linki do BP.

W dobrym okresie, przez pierwsze dwa lata, odwiedzaliście nas często, BP stał się rozpoznawalny, nawet obecny w prasie, radiu i telewizji. Wszystkim osobom, które dawały swoje pomysły i poświęcały na BP wolny czas – dziękujemy. Dla mnie pozostanie to miłym wspomnieniem.

Najlepszy prezent na pierwsze urodziny Blogu Powszechnego sprawiliście Wy! W ciągu tego roku zajrzeliście do nas ponad 80 tysięcy razy. A dziś po raz pierwszy liczba odsłon przekroczyła tysiąc! Dziękujemy!

Dzięki za czytanie i komentowanie. Dziękuję autorom blogu za ciekawe wpisy o wierze, Kościele, kulturze, polityce.

Już dziś zapewniamy, że interesujących Was treści Przegląd Powszechny i Blog Powszechny będą dawać więcej i więcej. A teraz ciekawostka: po wpisaniu w wyszukiwarce jakich zapytań także trafiacie do nas…

“film kosciol seks bog, amerykańskie przyczepy, seksualność a kościół, paradoksy religii zydowskiej, miłość – blogi, ludzie z trzema rękami z czterema nogam, schematy ambon, jaką muzyke słuchać będąc w ciąży, andrzej figas kredyt bank, dyskryminacja kobiet w języku polskim, www chlopcy molestowane na basenie pl, zakazana miłość w różnych epokach, bronisław geremek jak bez niego będzie, ćwiczenia tai chi chrześcijaństwo, nie warto rozpoczynać współżycia sek, seks w malzenstwie widziany oczami pana, blog jerzego urbana, ufo nad londynem, jak często można robić in vitro, jak dlugo pies nosi ciaze“

Niestety – nie mamy odpowiedzi na wszystkie pytania. Tak jak umiemy, będziemy pisać dalej:)

PS Na pewno czekacie na rozwiązanie konkursu “Ambona dla wszystkich. Kazania nieksięży”. Przepraszamy za chwilę opóźnienia (choć lekko opóźniliśmy też czas przyjmowania prac). Najszybciej jak to możliwe opublikujemy nazwiska zwycięzcy (ew. zwycięzców).

Pierwszy artykuł z cyklu publikujemy późno, ale lepiej tak niż wcale. Następnych spodziewajcie się w piątki-soboty:)

WACŁAW OSZAJCA SJ, ur. 1947, poeta, dziennikarz, wykładowca na Papieskim Wydziale Teologicznym, sekcja „Bobolanum” w Warszawie i na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. Mieszka w Warszawie.

Mamy dla Was tysiące kolorowych nalepek Bloga:)

+ Targi Wydawców Katolickich 2008 

Aby Chrystus, który przez swą śmierć na krzyżu potwierdził swoją i naszą wolność, uzdolnił nas także do przyjęcia całej nowości zmartwychwstania i do życia nią już teraz,

życzą swoim Czytelnikom, Sympatykom i Autorom

redakcje Przeglądu Powszechnego i Bloga Powszechnego