W Warszawie pada…

Być może im jestem starszy, to zauważam że więcej zasłużonych osób odchodzi. Dziś znów. Śmierć niespodziewana, zwłaszcza w pięknym, mojżeszowym wieku.

Można się było z Profesorem Geremkiem nie zgadzać. Można było krytykować niektóre Jego posunięcia, zdarzenia w których brał udział. I wielu z tej możliwości korzystało. A On na zarzuty odpowiadał. Bo dyskusja to brzytwa Ockhama, która oczyści byty z wątpliwośći a zostawi to, co niewzruszalne. Jednak nie można przecenić wkładu Profesora w najnowszą historię Polski. Był On jednym z ojców tej Polski, nowoczesnej, otwartej, bez kompleksów. Nie widzę potrzeby pisania, kim był. Żadne słowa nie wyrażą tego, ile Jemu ten kraj zawdzięcza…

Polska bez Profesora Bronisława Geremka nie będzie silniejsza, ważniejsza i bardziej szanowana. Ta nowa, wolna, poniekąd osierocona Polska będzie musiała żyć dalej już bez Niego. Choć nie do końca. Wszystko, czego nas nauczył możemy dalej pożytkować dla dobra kraju i Europy. Pozostaje pamięć o Nim i Jego wskazówki. Umiejmy je czytać.

W Warszawie nadal pada…

Fragment wywiadu dla POLSKI The Times

Wybiera się Pan może do Torunia?
Tak, wkrótce. Zaprosili mnie mieszkańcy, bo bardzo chcieli się ze mną spotkać.
Powinien Pan mieć szacunek dla zdolności biznesowych ojca Rydzyka.
Nie mam. Tadeusz Rydzyk to jest Kulczyk Kościoła. Krauze polskiego Kościoła. Zgromadził majątek, zawierając polityczne deale z ówczesną władzą polityczną. Zrobił to nieuczciwie. Jest kompletnym przeciwieństwem tego, co cenię w biznesie.

Rydzykiem powinna zająć się prokuratura?
Tak. Bardzo dziwne, że się nie zajmuje. Rydzyk, tak jak Dochnal, powinien być aresztowany, posiedzieć 4–5 lat w tzw. areszcie wydobywczym. Mielibyśmy w końcu uporządkowane życie polityczne, bo część ludzi, którzy patrzą na życie polityczne jak na miejsce do gromadzenia fortuny osobistej, zniknęłaby z niego.

Co złego zrobił Rydzyk ?
Ukradł pieniądze, które mu się nie należały. Mam nadzieję, ze służby specjalne w Polsce zajmują się tym i wkrótce się czegoś więcej dowiemy.

Kim dla Pana jest ojciec Rydzyk?
To jest zły człowiek, czyli – trzymając się języka teologicznego – on jest szatanem. Sieje w sercach ludzi nienawiść. W Radiu Maryja mówi się językiem epitetów, agresji, przemocy, wściekłości. Ukamienowaliby każdego, kto pozwala sobie na ich krytykę.

A to już dla ciekawostki…

Jakie Pan ma plany na przyszłość?
Chciałbym nie zostać wyrzucony jeszcze w tej kadencji z PO.

A później?
Później chcę być jeszcze jedną kadencję w parlamencie.

Apotem powrót do biznesu?
Nie. Potem będę się uczył starożytnej greki i pisał książki filozoficzne. To jedno z moich największych marzeń. Umierając, chcę mówić dobrze w starej grece i być w stanie czytać teksty Platona w oryginale.
Do jakiego bohatera literackiego jest Pan podobny?
Do Gombrowicza. Moim ojcem z jednej strony był Marian Palikot, a z drugiej Witold Gombrowicz. Zresztą na drugie miał też Marian. Rita Gombrowicz jest matką chrzestną mojego najmłodszego syna, Franka. Ten Gombrowicz ciągle gdzieś obecny. A niedługo dla odmiany zagram w filmie.

A to odpowiedź o. Rydzyka

Powszechnik Tygodnia – Sławomir Sierakowski
Antypowszechnik – sprawa nominacji abp. Sławoja Leszka Głódzia na metropolitę gdańskiego

Tydzień zleciał bez fajerwerków. Gdy jednak przejrzy się prasę, jedno nazwisko przewija się ciągle – Sławomira Sierakowskiego. Dziennik, Gazeta Wyborcza, Polityka, Rzeczpospolita, wszyscy o Sierakowskim. Zapyta ktoś: czy to już powód, żeby go wychwalać? 188 dyskusji, seminariów, warsztatów, pokazów filmowych, 5 wystaw, 20 odczytów – wszystko to w działających w 12 miastach klubach Krytyki Politycznej Sierakowskiego w jednym 2007 r. Dodajmy działalność wydawniczą, stworzenie ważnego ośrodka myśli politycznej. Czy Sierakowskiego można nie doceniać? Sam patrzę z boku na te osiągnięcia. Nie zgadzam się z Tomaszem Wołkiem, który ruch ocenia jako anachroniczny. Myślę, że jest bardzo współczesny. Do tego bardzo modny w warszawce. Nie będę teraz krytykował – Krytyka Polityczna ma potencjał.

Łatwiej niestety wskazać, co w minionym tygodniu zasługuje na tytuł Antypowszechnika. To dyskusja o nominacji abp. Sławoja Leszka Głódzia na metropolitę gdańskiego. Bardziej sprawa niż konkretna osoba. Czy będziemy teraz mówić o opozycji Kościoła łagiewnickiego i toruńsko-gdańskiego? Awans jednego z patronów koalicji PiS-LPR-Samoobrona to rzecz mocno dyskusyjna. A i sposób jej komentowania niesmaczny. Z obu stron. Bo czy wypada osobie duchownej, ks. Jankowskiemu, mówić, że abp Głódź posprząta po abp. Gocłowskim? A byłemu prezydentowi Lechowi Wałęsie, że nominowanie Głódzia przyniesie nieszczęście?

(Na zdjęciach: Sławomir Sierakowski, fot. Piotr Guzik / AG; okładka kalendarzyka wydanego przez diecezję warszawsko-praską, której przewodzi abp Sławoj Leszek Głódź, fot. WYDAWNICTWO DIECEZJI WARSZAWSKO-PRASKIEJ)

Powszechnik Tygodnia – prezydent Lech Kaczyński i premier Donald Tusk

Antypowszechnik Tygodnia – Anna Sobecka, posłanka PiS

W tym tygodniu sprawą pierwszej wagi była debata nad ratyfikacją traktatu lizbońskiego w Sejmie. Czy posłowie zdali egzamin? Im dłużej słuchało się przemówień kolejnych z nich, tym gorsze wrażenia; im większych słów używał poseł Karol Karski (PiS), tym bardziej utwierdzał obserwatorów w przekonaniu, że małym sprawom mają one służyć. Początkowo mówiło się, że traktat lizboński Polska może ratyfikować jako pierwsza. Przecież negocjował go rząd PiS. Kto miałby być zatem w parlamencie sceptyczny? Okazało się, że ta sama partia. Ceną za połknięcie skrajnie prawicowych partii przez Jarosława Kaczyńskiego okazała się radykalizacja poglądów w jego własnym obozie. Poziom debaty obniżył się. Na dno ją zaniosła (a może pukała od spodu) Anna Sobecka, mówiąc, że na termin głosowania wybrano „dzień urodzin Judasza”. W tej sytuacji postawa prezydenta i premiera zasługuje na szacunek. Zwykle skłóceni, w środę 2 kwietnia pomogli Sejmowi nie tylko przyjąć Lizbonę, ale przyjąć ją z twarzą.