9. edycja festiwalu Planete+Doc odbędzie się w dniach 11-20 maja w Warszawie i 14-20 maja we Wrocławiu. W ramach wydarzenia odbędzie się konkurs pełnometrażowych filmów dokumentalnych, filmów średniometrażowych oraz retrospektywa filmów Haruna Farockiego. W sekcji pozakonkursowej pokazane zostaną filmy muzyczne (m.in. o zespołach Morphine i A Tribe Called Kuest). Ponadto odbędą się koncerty, spotkania i debaty. Projekcje odbędą się też w kinach studyjnych w 23 innych miastach w Polsce. Gośćmi festiwalu będą m.in. Charlotte Rampling, Tony Gatlif, James Marsh, Michael Glawogger, Wiktor Kossakowski i Wiktor Jerofiejew.

http://planetedocff.pl/

Festiwal Kultury Polskiej Corso Polonia

10 maja w Rzymie wieczorem poświęconym Piwnicy pod Baranami zainaugurowany zostanie Festiwal Corso Polonia 2012. W programie tegorocznego festiwalu znalazł się przegląd mniej znanych filmów twórców polskiego kina: Krzysztofa Kieślowskiego, Andrzeja Wajdy, Wojciecha Jerzego Hasa, Tadeusza Konwickiego, Lecha Majewskiego i Janusza Morgensterna. Uczestnicy festiwalu będą mieli też okazję usłyszeć muzykę Krzysztofa Komedy i Pawła Mykietyna oraz poezję Rafała Wojaczka. Festiwal potrwa do 7 czerwca.

www.istitutopolacco.it.

Zmarł Andrzej Czeczot

9 maja w Warszawie, w wieku 79 lat zmarł Andrzej Czeczot – autor rysunków satyrycznych, ilustracji i filmów animowanych. Był absolwentem Wydziału Grafiki w Katowicach, filii krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Zadebiutował w tygodniku “Szpilki” w 1956 roku. W czasach PRL-u publikował m.in. w niemieckim “Pardonie”, francuskim “Harakiri” i amerykańskim “New Yorkerze”. W latach 90. powrócił z emigracji i zamieszkał w Warszawie. Publikował w „Polityce” i „Nie”. Był autorem ponad 30 krótkometrażowych filmów animowanych. Zilustrował około 200 książek, stworzył ponad 450 okładek. W 2008 roku został uhonorowany Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

Polski „Makbet” w Londynie

Przedstawienie „Makbet” w reżyserii Mai Kleczewskiej z Teatru im. Kochanowskiego z Opola zostanie pokazane na największym festiwalu szekspirowskim na świecie – „Globe to Globe” w Londynie. Polski „Makbet” został zaproszony do Londynu przez Dominica Dromgoole’a, dyrektora artystycznego teatru Globe, który uznał je za najciekawsze polskie przedstawienie szekspirowskie. Sztuka zostanie zaprezentowana publiczności trzykrotnie (8-10 maja). W sumie na festiwalu wystawionych zostanie 37 sztuk Szekspira, z czego każda zagrana zostanie w innym języku i wykonana przez inny teatr.

http://youtu.be/v2Oun9gXIYc

W tym wszystkim wyróżniają się filozoficzne kierunki studiów – nie mają czym wabić. Bo czym miałaby wabić? Czystym myśleniem, mierzeniem się z jego możliwościami? A kto dzisiaj chciałby myśleć o myśleniu? Wielu wystarcza worek narzędzi dla realizacji celów wyznaczonych przez aktualną sytuację społeczno-polityczno-gospodarczą. Filozofia interesuje się wszystkim, chce objąć całość i to w najbardziej podstawowym aspekcie. Kto się dzisiaj stara się patrzeć dalej niż czubek własnego nosa? Powodzeniem cieszą się nawet najdroższe, ale za to praktyczne zajęcia, konkretne umiejętności, kursy, szkolenia, warsztaty. Kto ma czas, chęci i cierpliwość, by zajmować się, tak dziwnymi pytaniami, jak choćby: co to znaczy, że rzeczy „istnieją”? Co jest ostateczną przyczyną ich istnienia? Dlaczego zachodzą błędy w poznaniu i jak się przed nimi chronić? Czy to, co istnieje, jest w jakimś sensie wartościowe? Czy i jaki sens lub cel ma życie i działalność człowieka? …

Z każdym rokiem dramatycznie topnieje liczba zadających sobie podobne pytania studentów i to nawet na najlepszych kierunkach filozoficznych. Spadek powołań na filozofa jest o wiele bardziej dramatyczny niż spadek powołań w zakonach żeńskich. Gdy się mówi, że jest coraz mniejsze zainteresowanie religią, to w przypadku filozofii to zmniejszenie trzeba zmniejszyć dwa albo trzy razy. Można mieć czasem wrażenie, że aby zajmować się filozofią trzeba być nieraz bardziej motywowanym i bezkompromisowym niż angażując się w religię.

Z czasem może się okazać, że filozofię studiują jedynie klerycy i księża (żeby uczyć kleryków). Bo muszą. Dwa lata (u jezuitów trzy). Byłby to wielki paradoks. Filozofia, czasem najbardziej zażarty przeciwnik religii, przeżywa dzięki tejże. Ale nie ma się co łudzić. Także przyszli księża nie lubią filozofii. Dwa pierwsze lata w seminarium to dla wielu droga przez mękę. Ale gdy przychodzi teologia – no wreszcie! To jest to! Nareszcie coś, co się przyda! Może dlatego niedawno watykańska Kongregacja ds. Wychowania Katolickiego ogłosiła dokument, w którym kładzie księżom na serce solidne filozoficzne wykształcenie (styczeń 2011).

Filozofia to nie jest mędrkowanie, swobodna ekspresja stanów z pogranicza uczuć i myśli  – jak wyobrażają sobie rodzice, straszeni przez dzieci pójściem na filozofię. (Choć czasami bywa „pewnym sposobem życia, pewnym sposobem ekspresji osobowości czy organizacji samoświadomości i samoutwierdzania się w bycie” – jak mówi fachowo A. Stępień w swoim słynnym Wstępie od filozofii). Filozofia to ciężka, zdyscyplinowana i metodyczna praca myślenia. O co w tej pracy chodzi? Na przykład, o odkrywanie i precyzowanie nowych punktów widzenia. Ktoś może powiedzieć: po co nam to? Już mamy jedynie słuszny, ekonomiczny punkt widzenia!  Ta filozoficzna praca polega też na coraz pełniejszym uświadamianiu sobie założeń i konsekwencji przyjmowanych przez nas stanowisk? I znowu: po co nam to? I tu się zgodzę: może nieraz sami ośmieszylibyśmy się we własnych oczach, widząc, jak kruche są gliniane nogi naszych najbardziej ukochanych poglądów.

Filozofia jest więcej niż bardzo przeciwko współczesnym trendom. J. Hartman zauważa: „W potocznym zastosowaniu naszych sił intelektualnych zmierzamy na ogół do wyrobienia sobie własnej opinii na jakiś temat i do wykazania swej racji. Powiadamy: moje zdanie jest takie a takie, mam prawo do własnego zdania. Otóż filozofia, jako używanie umysłu w sposób całkowicie podporządkowany racjom rozumowym, odmawia nam tego prawa. Nikogo nie interesuje, że jakiś pogląd jest twój; nie jest on przez to ani trochę bardziej uzasadniony. Nie może też być takim dla ciebie. Nie ma więc w filozofii prawa do własnego zdania, ale za to jest prawo do prawdy i do samodzielnego jej dociekania (…)”. (Jak poważnie studiować filozofię?). No właśnie. Chyba dzisiaj bardziej interesujemy się tym, by mieć własne zdanie niż prawdą. Filozofia zdecydowanie przeszkadzałaby takiemu zatroskaniu. Jest więc bezużyteczna. No tak. Ale czy prawda też jest bezużyteczna? Ufam, że wciąż dla wielu młodych ludzi docieranie do niej to wielkie życiowe pragnienie!

24 kwietnia wręczone zostały Gwarancje Kultury – nagrody przyznawane przez redakcję TVP Kultura najważniejszym twórcom minionego roku. Laureatem w kategorii Literatura został Andrzej Stasiuk. Najlepszą śpiewaczką operową uznana została Aleksandra Kurzak. Gwarancję Kultury w kategorii Muzyka popularna otrzymał duet muzyczny Barbary i Zuzanny Wrońskich „Ballady i Romanse”. Zwycięzcą w kategorii Teatr został Janusz Opryński, a w kategorii Film – Paweł Kloc za obraz „Kołysanka z Phnom Penh”. W kategorii Sztuki wizualne bezkonkurencyjna okazała się Anda Rottenberg. W tym roku po raz pierwszy przyznana została również nagroda dla najlepszego menedżera kultury, której laureatem został Artur Rojek, za organizację OFF Festiwalu oraz Gwarancja Kultury w kategorii Wydarzenia w sieci, którą otrzymali Krzysztof Skonieczny i Marcin Starzecki za projekt „Nie ma cwaniaka na warszawiaka”. Nagroda specjalna (Supergwarancja) za wydarzenie roku trafiła do Danuty Wałęsy za książkę „Marzenia i tajemnice”.

http://www.tvp.pl/kultura/aktualnosci/znamy-laureatow-7-edycji-gwarancji-kultury-2012/7162974

Festiwal Szkół Teatralnych

Spektakl „Przypadki Pana Jourdain” Moliera w wykonaniu aktorów Akademii Teatralanej z Warszawy zainaugurował 30. Festiwal Szkół Teatralnych. W ramach wydarzenia prezentowane są sztuki teatralne studentów łódzkiej Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej Telewizyjnej i Teatralnej, Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza z Warszawy, Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego z Krakowa oraz jej wrocławskiej filii. W programie znalazły się m.in. „Ja- jestem- nim” Etgara Kereta w reżyserii Szymona Kaczmarka, „Zabawa” Sławomira Mrożka w reżyserii Anny Seniuk oraz „Roberto Zucco” w reż. Małgorzaty Bogajewskiej. Imprezie towarzyszą warsztaty „Dramat w procesie rozwoju”. Festiwal odbywa się w dniach 23-28 kwietnia w Łodzi.

http://www.youtube.com/watch?v=WmaEcTpho08

„Teddy Bear” zwycięzcą Off Plusa Camera 2012

W konkursie głównym tegorocznego 5 Międzynarodowego Festiwalu Kina Niezależnego Off Plus Camera zwyciężył film Madsa Matthiesena „Teddy Bear”. Jego reżyser otrzymał w nagrodę 100 tysięcy dolarów. O Krakowską Nagrodę Filmową walczyło w tym roku 12 filmów twórców z całego świata. Nagrodę w konkursie Polskich Filmów Fabularnych otrzymał Leszek Dawid za film „Ki”, a nagrodę Fipresci przyznano Rebece Thomas za „Electrick Children”. Publiczność za najlepszy film uznała: „Pół na Pół” w reżyserii Jonathana Levine. Przewodniczącym jury był reżyser i pisarz Andrzej Żuławski. Na festiwalu  pokazano ponad 100 filmów na prawie 300 projekcjach.

http://www.youtube.com/watch?v=YPXHIJg1J_Q

26 Tarnowska Nagroda Filmowa

W dniach 21-28 kwietnia w Tarnowie odbywa się 26 edycja Tarnowskiej Nagrody Filmowej – festiwalu wybranych polskich filmów fabularnych. Do tegorocznej edycji zgłoszonych zostało 13 produkcji: „80 milionów” Waldemara Krzystka, „Baby są jakieś inne” Marka Koterskiego, „Daas” Adriana Panka, „Ki” Leszka Dawida, „Kret” Rafaela Lewandowskiego, „Księstwo” Andrzeja Barańskiego, „Lęk wysokości” Bartosza Konopki, „Róża” Wojciecha Smarzowskiego, „Sponsoring” Małgorzaty Szumowskiej, „Uwikłanie” Jacka Bromskiego, „W ciemności” Agnieszki Holland, „W sypialni” Tomasza Wasilewskiego oraz „Wymyk” Grega Zglinskiego. Filmy prezentowane na festiwalu oceniane są przez trzy niezależne gremia jury, które wybiorą najlepszy film. Ponadto w sekcji pozakonkursowej odbywają się projekcje specjalne oraz rekonstrukcje cyfrowe znanych polskich filmów.

http://www.tarnowskanagrodafilmowa.pl/

Polak zwycięzcą festiwalu we Włoszech

„Wymyk” Grega Zglińskiego wygrał 11 edycję festiwalu filmowego RIFF w Rzymie. Polski obraz otrzymał główną nagrodę dla najlepszego pełnometrażowego filmu zagranicznego.
„W pełni zasłużona nagroda dla Polaków. Film jest intensywny i przejmujący. Oferuje widzom pełne spektrum ludzkich emocji” – pisała włoska prasa po werdykcie jury. Do konkursu zgłoszono w tym roku 120 filmów z 40 krajów. Festiwal odbył się w dniach 13-19 kwietnia.

http://www.youtube.com/watch?v=WDllcdgqS7k

Ignorancja to jedna rzecz. Gorzej, że towarzyszy jej przekonanie o własnej wiedzy, a wraz z tym negowanie potrzeby, by się jednak czegoś dowiedzieć, coś więcej zrozumieć. Istnieje za to ogromny pęd do dyskutowania o religii, Kościele i wierze. Prawie wszystkim się wydaje, że wiedzą, i to całkiem dobrze, o co chodzi w chrześcijaństwie, w wierze i w Kościele. Wszyscy się czują kompetentni do zabierania głosu, najczęściej, by krytykować, podważać, odrzucać, obrażać, wyśmiewać. Brak wiedzy o tym, co rzeczywiście głosi ta lub inna religia (choćby to, jak w chrześcijaństwie rozumie się Boga), jakie funkcje spełnia w społeczeństwie oraz w życiu jednostki, jest bardzo niebezpieczny. Po 11 września 2001 roku często wskazywano, że polityka, która pomija rolę religii w życiu ludzi i społeczeństw wiedzie prędzej czy później do katastrofy. Dla wielu komentatorów i myślicieli jest to wydarzenie kompromitujące idee sekularystyczne. Religii nie da się wyeliminować z życia większości ludzi na świecie. Ona dotyczy głębokich pokładów człowieka i jego życia. Nie ślizga się po powierzchni jak ekonomia, polityka, media, czy nawet nauka. Religia zasadniczo modyfikuje styl życia, ludzkie wybory, sposób widzenia świata. Obejmuje całego człowieka. Nie można lekceważyć przekonań religijnych, lecz starać się je rozumieć i szanować prawo do ich wyrażania. Inaczej zaprzecza się faktom w imię ideologii. Ignorancja pozwala przede wszystkim na błogostan lekceważenia (i jednocześnie powoduje ukryty lęk przed tym, czego się nie zna). Wyśmiewanie się z religii może kogoś odprężać, relaksować, dać poczucie, że jest błyskotliwy, inteligentny czy elokwentny. Czyli po prostu może się w łatwy i przyjemny sposób dowartościować (a może i wyprzeć ów lęk przed nieznanym). Ale to tylko złudzenie. Najczęściej takie popisy to pełne upojenia bitwy błędnych rycerzy z wiatrakami własnych wyobrażeń na temat wiary i religii. Pokazowym modelem jest książka R. Dawkinsa, Bóg urojony, i cała późniejsza krucjata Czterech Jeźdźców Apokalipsy (S. Harris, D. Dennett, Ch. Hitchens). Profesor zoologii, inspirując się teorią ewolucji, wymyśla sobie boga (takie duże zwierzę). Następnie stara się siebie i innych przekonać, że w niego właśnie wierzą chrześcijanie (oraz muzułmanie i Żydzi). A w końcu, by dowieść, że on nie istnieje, wyładowuje na nim cały arsenał swoich pomysłów, eksploatuje do granic absurdu naukowe pojęcia, wyniki i teorie, wypuszcza wprost noworoczne fajerwerki swojego kunsztu retorycznego, a właściwie erystycznego. Obawiam się, że takich Dawkinsów będzie coraz więcej, w miarę jak wiedza o religii – i konkretnych, historycznych religiach – będzie coraz uboższa. Słusznie zauważa Lash: „tragedia współczesnej kultury zachodniej polega między innymi na tym, że padła ofiarą złudzenia (powszechni podzielanego zarówno przez wierzących, jak i niewierzących), że mówienie o Bogu jest dziecinnie łatwe”. Tymczasem jest to ekstremalnie trudny wyczyn ludzkiej mowy: ująć Nieuchwytnego. Dlatego prawdziwie błyskotliwy, inteligentny i elokwentny musi być wierzący, by rozumieć to, w co wierzy i by bronić wiary, która zasadniczo przerasta możliwości obrony li tylko rozumowej. Dla balansu trzeba dodać, że nie lepiej jest z wiedzą o wszystkim, co wartościowe w dziejach ludzkości. Narzeka się na kiepską znajomość matematyki, geografii, fizyki, a ostatnio także historii. I te wymiary ignorancji dostarczają dobrego materiału na Don Kichote’ów i odkrywców Ameryki spod kapelusza. Zbigniew Herbert podróżując po Grecji pisał ze smutkiem: „Jednym z grzechów naszej kultury współczesnej jest to, że tak małodusznie unika ona formalnej konfrontacji z wartościami najwyższymi, a także aroganckie przeświadczenie, że możemy obyć się bez wzorów … Istnieje błędne pojęcie, że tradycja jest czymś podobnym do masy spadkowej, że dziedziczy się ją mechanicznie, bez wysiłku […]” (Labirynt nad morzem). Niestety, nic się samo nie robi ani nie myśli. Z niczego stwarza tylko Bóg. I ostatnia uwaga, tym razem o zaangażowanych religijnie. Nieraz można mieć wrażenie, że wierzący oczekują od religii raczej tego, co się nazywa „duchowość”, aniżeli chcą ją poznawać, zgłębiać, rozumieć. Warto może jeszcze raz wrócić do Nicholasa Lasha: „Kiedy ludzie twierdzą (a czynią to, jak się wydaje, coraz częściej), że bardziej interesuje ich ‘duchowość’ niż ‘religia’, to przeważnie oznacza tyle, że przedkładają balsam prywatnych fantazji i aromaterapię kojących sentymentów nad ciężką pracę myślenia i działania, wspólną walkę o zrozumienie świata, jego odkupienie i uzdrowienie”. Nic dziwnego, że R. Dawkins i ci, którzy chcą należeć do jego apokaliptycznej stajni, staje się postrachem uduchowionych wierzących. Wiara potrzebuje być przemyślana, zaprzęgnięta do działania, a często i przecierpiana, by zostać zrozumiana.

„(A)pollonia” Krzysztofa Warlikowskiego z warszawskiego Nowego Teatru otrzymała w Rosji Złotą Maskę – nagrodę dla najlepszego przedstawienia z zagranicy minionego roku. Złota Maska to największy rosyjski festiwal teatralny, podczas którego wręczane są nagrody teatralne w sześciu kategoriach: teatr dramatyczny, opera, balet, operetka, musical i teatr lalek. Ceremonia wręczenia nagród odbędzie się 16 kwietnia w Teatrze Bolszoj w Moskwie.

Off Plus Camera

W dniach 13-22 kwietnia w Krakowie odbędzie się 5 edycja Międzynarodowego Festiwalu Kina Niezależnego Off Plus Camera. Jest to impreza poświęcona światowej kinematografii, wspierająca artystów niezależnych. W programie festiwalu znalazły się sekcje: „Odkrycia”, „From the Gut – Amerykańscy Niezależni”, „Nadrabianie Zaległości” i „Konfrontacje” oraz dwie sekcje konkursowe. W konkursie głównym pokazanych zostanie 12 produkcji z całego świata, które zawalczą o Krakowską Nagrodę Filmową w wysokości 100 tysięcy dolarów. Odbędzie się też Konkurs Polskich Filmów Fabularnych. Filmy oceniane będą przez międzynarodowe jury pod przewodnictwem Andrzeja Żuławskiego.

http://www.offpluscamera.com/

Festiwal „Łodzią po Wiśle”

Podczas tegorocznej, 10 edycji Festiwalu Filmów Studenckich „Łodzią po Wiśle” pokazanych zostanie przeszło 100 etiud fabularnych, dokumentalnych, operatorskich oraz animacji stworzonych przez studentów łódzkiej szkoły filmowej w ostatnim roku akademickim. Pierwszego dnia pokazana zostanie animacja „Jeż Jerzy”, po czym odbędzie się spotkanie z jej twórcami. Odbędzie się też retrospektywa filmów laureatów poprzedniej edycji oraz wiele innych pokazów i spotkań. Ostatnim wydarzeniem będzie pokaz animacji „Świteź” Marka Skrobeckiego. Festiwal odbędzie się w dniach 13-15 kwietnia.

http://www.lodziapowisle.pl/?p=3098

 
Powalczą o Złotego Lwa

Znamy już tytuły filmów, które wezmą udział w tegorocznym Konkursie Głównym 37 edycji gdyńskiego festiwalu filmowego. O Złotego Lwa zawalczy trzynaście tytułów, z czego siedem będzie miało swoją premierę, trzy są debiutami, a jeden jest drugim filmem reżysera.  W tegorocznym konkursie wezmą udział:

„80 milionów” Waldemara Krzystka

„Baby są jakieś inne” Marka Koterskiego

„Bez wstydu” Filipa Marczewskiego

„Droga na drugą stronę” Ancy Damiana

„Dzień kobiet” Marii Sadowskiej

„Jesteś Bogiem” Leszka Dawida

„Mój rower” Piotra Trzaskalskiego

„Obława” Marcina Krzyształowicza

„Sekret” Przemysława Wojcieszka

„Sponsoring” Małgorzaty Szumowskiej

„Supermarket” Macieja Żaka

„W ciemności” Agnieszki Holland

„W sypialni” Tomasza Wasilewskiego

Festiwal odbędzie się w dniach 7-12 maja w Teatrze Muzycznym i Multikinie w Gdyni.

http://www.fpff.pl/program/

Przed reformą, w dwustopniowym podziale szkół w jednym budynku znajdowały się 7-letnie dzieci oraz 14-letnia młodzież. W wielu technikach spotykali się 15-latkowie z 20-latkami. Myślę, że tak duża różnica wieku nie była dobra. Utworzenie 3-letnich gimnazjów zmniejszyło te różnice, dzięki czemu po 6 latach nauki podstawowej dzieci piszą państwowy egzamin i „awansują” do kolejnej szkoły. Po 3 latach podobnie, z tym, że wynik egzaminu gimnazjalnego w 50% decyduje o punktach w naborze do szkoły ponadgimnazjalnej.

Niestety, dokonano zbyt mało zmian w programie nauczania i szkoleniu nauczycieli. Po zdobyciu wiedzy podstawowej na przedmiotach ogólnych uczeń zaczynał w gimnazjum lekcje podzielone dyscyplinami. Niestety, w szkołach ponadgimnazjalnych pozostał ten sam tok, co najwyraźniej widać na przykładzie historii w obu typach szkół trwającej od starożytności do początków XX w! Brakowało momentu na naukę historii współczesnej – szczególnie okresu komunizmu w Polsce. Dlatego nowa podstawa programowa wskazuje na kontynuowanie w klasie pierwszej szkoły ponadgimnazjalnej wiedzy z gimnazjum (w przypadku historii właśnie na historię XX w.). Byłby to jednocześnie czas weryfikowania przez ucznia wybranego kierunku kształcenia, tak, aby w klasach II i III skoncentrować się na przedmiotach związanych z przyszłym kierunkiem studiów. Wszak od wyników egzaminu maturalnego, zwłaszcza na poziomie rozszerzonym zależy dostanie się na wymarzone studia. Matura przestała być tylko egzaminem dojrzałości, uwieczniającym dotychczasową edukację. Do egzaminu na poziomie rozszerzonym (lepiej punktowanym przy naborze na studia) trzeba się długo przygotowywać. Dlatego szkoła ponadgimnazjalna powinna oferować kierunki kształcenia pomagające się przygotować do konkretnych przedmiotów, a całościową naukę na poziomie podstawowym zakończyć w klasie pierwszej. Najbardziej przykre jest słuchanie i czytanie opinii osób, których reforma z 1999 r. nie objęła. Swoją wiedzę opierają o nieprawdziwe teorie, widoczne chyba najbardziej na maturze ustnej z języka polskiego. Nie da się jej kupić – multimedia mogą być jedynie dodatkiem! Uczeń ma przydzielony tematy, który opracowuje i musi go przedstawić komisji. Po prezentacji otrzymuje kolka pytań, niekoniecznie związanych z tematem jego prezentacji. Taka forma egzaminu jest przygotowaniem do uczestnictwa w seminariach naukowych i obrony pracy magisterskiej. O wiele łatwiej było „kupić” starą maturę – w przypadku pisemnych wiadomo było kto je sprawdza, więc można było belfra dofinansować. Teraz wszystkie egzaminy na zakończenie danego etapu edukacji są jednakowe w całej Polsce i sprawdzane zewnętrznie, informacją do kogo należy arkusz jest numer PESEL. Dzięki temu jest on oceniany sprawiedliwej.

Możemy dyskutować o zmianach w polskiej szkole, ale róbmy to patrząc na kompatybilność wszystkich szczebli edukacji, a nie tylko przez pryzmat odcinania młodego pokolenia od nauki historii!

 „Argentyńska lekcja” Wojciecha Staronia i „Kiedyś będziemy szczęśliwi” Pawła Wysoczańskiego zdobyły główne nagrody na zakończonym 29 marca Międzynarodowym Festiwalu Filmów Dokumentalnych Docudays UA w Kijowie. O nagrody rywalizowało w sumie pięć produkcji z Polski. Oprócz laureatów były to filmy: „Planeta Kirsan” Magdaleny Pięty, „Lekarze” Tomasza Wolskiego i „La Machina” Thierry’ego Paladino. Głównym celem festiwalu, organizowanego od 2004 roku, jest zwrócenie uwagi na łamanie praw człowieka we współczesnym świecie.

Festiwal Ludwiga van Beethovena

25 marca w Warszawie koncertem laureatów Konkursu im. Piotra Czajkowskiego w Moskwie rozpoczął się 16. Wielkanocny Festiwal Ludwiga van Beethovena. W programie festiwalu, który potrwa do 6 kwietnia znalazło się 15 koncertów światowej sławy artystów. Podczas wydarzenia wystąpią m.in. Valery Gergiev z Orkiestrą Symfoniczną Teatru Maryjskiego, Paavo Jaervi – Deutsche Kammerphilharmonie Bremen oraz Andrzej Borejko – Duesseldorfer Symphoniker. Koncerty odbywają się w warszawskiej Filharmonii Narodowej oraz na Zamku Królewskim.

http://www.beethoven.org.pl/pl/festiwalewielkanocne/xviwielkanocnyfestiwallvb

Warszawskie Spotkania Teatralne

W dniach od 24 marca do 3 kwietnia odbywa się 32. edycja Warszawskich Spotkań Teatralnych, będących okazją do ponownego zobaczenia najciekawszych spektakli powstałych w 2011 roku. W nurcie głównym prezentowanych jest dziewięć przedstawień, w tym m.in. „III Furie” w reż. Marcina Libera z Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy, „Wielki Gatsby” Michała Zadary (Teatr Polski w Bydgoszczy) i „Tęczowa trybuna2012”Moniki Strzępki (Teatr Polski we Wrocławiu). Ponadto wystawione zostaną spektakle przygotowane specjalnie dla dzieci. Odbędzie się też międzynarodowy kongres krytyków teatralnych.

http://www.warszawskie.org/

Polskie filmy na festiwalu w Brazylii

Na tegorocznym 17. Międzynarodowym Festiwalu Filmów Dokumentalnych „It’s All True”, który odbywa się w dniach 22 marca – 1 kwietnia w Rio de Janeiro i São Paulo pokazane zostaną trzy produkcje z Polski. W konkursie pełnometrażowych i średniometrażowych filmów wezmą udział: „Trzy dni wolności” Łukasza Borowskiego oraz „Tonia i jej dzieci” Marcela Łozińskiego, natomiast w sekcji „Stan rzeczy” widzowie będą mieli okazję zobaczyć dokument o profesorze Zygmuncie Baumanie „Lawnswood Gardens”. Podczas festiwalu zaprezentowanych zostanie w sumie 80 filmów z 27 krajów, z czego 25 ma swoją światową premierę.

33. Przegląd Piosenki Aktorskiej rozpocznie się 23 marca drugim etapem Konkursu Aktorskiej Interpretacji Piosenki, do którego zakwalifikowali się artyści m.in. z Warszawy, Wrocławia, Krakowa, Łodzi, Lublany, Petersburga i Lipska. Rada artystyczno-programowa festiwalu wyłoniła spośród 115 uczestników 30 młodych artystów, którzy wystąpią przed wrocławską publicznością. Będą to m.in. Maria Raducanu, Marc Riboty oraz Janusz Radek. Na zakończenie festiwalu (30 marca) odbędzie się rozstrzygnięcie konkursu i wręczenie nagrody Grand Prix, statuetki Złotego Tukana oraz 10 tys. euro.
http://www.ppa.art.pl/

Orły 2012 rozdane

19 marca w Teatrze Narodowym w Warszawie odbyła się gala rozdania nagród Orły 2012. Statuetkę w kategorii najlepszy film zdobyła „Róża” Wojciecha Smarzowskiego. Jego twórca zwyciężył również w kategorii najlepszy polski reżyser. Najlepszą aktorką pierwszoplanową uznana została Agata Kulesza za kreację w „Róży”, a najlepszym aktorem pierwszoplanowym Robert Więckiewicz za rolę w filmie „W ciemności” Agnieszki Holland. Orła w kategorii odkrycie roku otrzymał Jan Komasa za „Salę samobójców”.  Nagrodą za osiągnięcia życia uhonorowano Janusza Majewskiego. Nagrody Polskiej Akademii Filmowej przyznawane są od 1999 roku.
http://www.pnf.pl/

Znamy zwycięzcę „Lauru Konrada”

Marcin Liber z Teatru im. Modrzejewskiej w Legnicy został laureatem 14. edycji Ogólnopolskiego Festiwalu Sztuki Reżyserskiej „Interpretacje”. Został on nagrodzony za spektakl  „III Furie”, będący opowieścią o współczesnej Polsce, zakorzenionej w wojennej traumie i ponadczasowej ciemnocie. Sztuka Libera rywalizowała z pięcioma innymi spektaklami wybranymi wcześniej przez jury konkursowe. Gala wręczenia nagród odbyła się 18 marca w Teatrze Śląskim im. S. Wyspiańskiego w Katowicach.
http://festiwal-interpretacje.pl/

Francophonic Festival

W dniach od 17 do 30 marca w Warszawie odbywa się 6. edycja festiwalu Francophonic, uznawanego za jeden z najciekawszych warszawskich festiwali muzycznych ostatnich lat. Podczas imprezy polska publiczność będzie miała okazję usłyszeć wielu artystów z krajów francuskojęzycznych. Festiwal koncentruje się na trzech nurtach: francuskim pop-rocku (Emilie Simon, Jane Birkin), muzyce świata (Speed Caravan, Amadou et Mariam) oraz muzyce elektronicznej (Scratch Massive, Etienne de Crecy, Sayag Jazz Machine).
http://www.fpf.com.pl/
Wygrana polskiego filmu na festiwalu w Wiedniu

Film „Snępowina” Marty Pajek otrzymał główną nagrodę na festiwalu Tricky Women w Wiedniu. 14-minutowa animacja polskiej reżyser zwyciężyła w rywalizacji z 28. innymi filmami zgłoszonymi do konkursu z całego świata. Jury przyznało Pajek nagrodę pieniężną w wysokości 4 tys. euro.  Tricky Woman to prestiżowy festiwal kobiecej animacji, organizowany od 2001 roku. Tegoroczna edycja odbyła się w dniach 14-18 marca.
Wygrana w Wiedniu to nie pierwsze zwycięstwo „Snępowiny”, w ubiegłym roku wygrała ona 18. Międzynarodowy Festiwal Filmowy Etiuda and Anima w Krakowie.
http://www.se-ma-for.com/pl/filmy/109-snepowina